Uit de vorige blog was al duidelijk geworden dat onze belangstelling verder reikt dan het eigen kunstgrasveld. Henk M sloop op kousenvoeten door de nieuwe moskee, net als ik trouwens. Een omgeving die ideaal lijkt voor de ouder wordende, dus blessuregevoelige, trimheer (ik ben voorzichtig geworden in mijn woorden). Met een schokabsorberend tapijt, overdekte arena met een balkon voor toeschouwers. En zo nu en dan komt een imam die met zijn gejeremieer iedereen wegjaagt.
 |
| André v.d. Akker verschalkt de jong-international |
Zo gastvrij als de islam is, zijn wij trimheren ook. Afgelopen zondag was Frank Jansen op bezoek. Voor de tweede keer trouwens al. Hij gaat ons land verdedigen in een internationale wedstrijd als keeper, dus hij wilde een paar ballen op zich afgevuurd hebben. Een trainingskamp in Syrië kon niet meer worden geregeld, onze Doetinchemse moskee is geen reisbureau. Dus stelde een drietal heren zich op tegenover een ineens erg dikke Frank en schoot een paar series op hem af. Maar hij zal er niet van onder de indruk zijn geweest. Als beginnend arts heeft Frank voor hetere vuren gestaan in wat toen nog de ontwikkelingslanden heette. En als buurman van de daklozenopvang in Wehl snapt hij ook dat bang worden altijd nog kan. Een mens lijdt het meest van het lijden dat hij vreest. Tot zover de doopceel van Frank. Had ik belooft.
Frank deed mee met het partijtje en sloot aan bij de verdediging van oranje. Da's logisch, dus.
Ook Jan had zich bij het inslaan aan de hekzijde opgesteld. Zijn inschatting was dat daar de winnaars van het partijtje zouden staan. Maar dat was niet zo. Blauw ging met de overwinning op zak aan de koffie.
We hadden ondertussen een grote massa mannen op en rond het veld. De opkomst was geweldig: 20 man. En langs de kant stonden rond 10 uur twee veteranen-elftallen te popelen. De trainsters waren er niet, dat was vandaag maar goed ook.
En wat erger was: de koffie was er ook niet. Piet spande zich tot het uiterste in om het nog recht te zetten. Maar tegen de tijd dat de laatste druppel in de pot plofte was het merendeel van de mannen al vertrokken. Ook dat was in de moskee beter geregeld. Turkse koffie en Turkse thee, te allen tijde.
 |
| weinig beweging doet Marcel, en de bank, geen goed |
De mannen die de tijd en rust hadden om te wachten op het bruine wonder zagen ook Marcel nog fris en vrolijk binnenkomen. Geblesseerd aan zijn achillespees doet hij vooral zittend werk. Misschien is knielen goed voor het herstel? Op vrijdag een extra training. Insjallah.
Tot volgende week!
Gerrit Geuvers
Geen opmerkingen:
Een reactie posten