Er gloort app-eltaart

Het zoemt en trilt dat het een aard heeft op zaterdagavond. Ook de trimheeren hebben een groepsapp. Er wordt gepolst of er deze eerste zondag van 2015 mannen aanwezig zijn. Domme vraag eigenlijk, natuurlijk zijn we er.

Welgemeende wensen

Om 9 uur stond de hele groep al te trappelen van verlangen om weer te ballen. Naast het hartelijke en gemeende "Ja jij ook" vlogen ook verwijten door de kring. "Zo lang niet gezien, kom je weer eens." Als Hans eens vaker deze blogs zou lezen zou hij vooral zichzelf missen. Ik heb hem wel gemist in ieder geval, want ik hou ervan om bij thuiskomst met een mop van Hans de deur binnen te vallen.

nog fris na de eerste oefeningen

De mysterieuze black box

Zelfs Piet was om 9 uur aanwezig zodat hij kon meedoen met de inlooprondjes. Deze ochtend spetterde het van de goede voornemens. Er kwam ook een onbekende figuur in een onbekende auto, in een onbekende wandelpas. Te laat, geen beste beurt voor een introducé. Het was Job, bij velen van ons bekend, maar niet in sportkleding. Terwijl ik dit schrijf zit hij (zonder het zelf te weten) in de geheimzinnige Trimheeren-black box, ons onvolprezen maar mysterieuze ballotagesysteem. Wat er uitkomt weet niemand. Ook niet waar en en wanneer. Alleen is bekend dat taart het proces kan versoepelen.

danspasjes op het groen veld

Er waren 17 mannen deze zondag verschenen. Door de opgewonden app-berichten allemaal tot de tanden gewapend tegen de kou en de tegenstander. Die was in overtal, als je bij het achttal speelde tenminste.

Choreografie

Maar eerst de oefeningen die in militaire uniformiteit worden uitgevoerd. In ganzenpas achter Jan aan en daarna rekken en strekken met mij als lichtgevend voorbeeld.
Daarna een partijtje van de ongelijke gewichten. Oranje was in ondertal en zag 3-3 de partij uit de vingers glippen. Ondanks de inzet van Paul, die zijn loopvermogen omzette in een fraaie choreografie op het nog bevroren veld. Blauw combineerde makkelijk de man-meer-situatie uit. Job scoorde zijn eerste doelpunt (ik tel al de tweede taart).

Kraken en piepen

Na afloop waren er geen blessures te betreuren hoewel ik achillespezen voelde waar ik ze alleen nog maar van de biologieles herinnerde. Ook anderen hoorde ik kraken onder het gewicht van de feestdagen en de kou van deze zondagochtend. Maar de koffie verzachtte de pijn. Ik had filters meegenomen en zo kon ik zelfs een tweede potje zetten. Een ongekend luxe begin van het jaar. Alleen de taart ontbrak. Maar binnenkort wordt er iemand 50 jaar (ik tel drie taarten).

Jan verzamelt app-gegevens

Gebrek aan taart

Het was al 11 uur geweest toen we, ook en groupe, vertrokken. Moe, voldaan en voorzien van de wekelijkse mop. Ter herinnering: het ging over eer een overjarig stel dat links en rechts een potje moest vullen. Hierover gaan we niet appen, de groepsapp is bedoeld voor serieuze zaken, zoals "gaat het zondag door?" en "wie gaat er naar de ALV?"
Tja, hoe is het met het waterveld? Kiest het bestuur voor een fatsoenlijk clubhuis? Is er überhaupt een bestuur? Of zijn er twee, als er geen décharge kan worden verleend? Interessante vragen die tijdens de ALV morgenavond beantwoord gaan worden. Vragen die tijdens de Trimheeren-koffie al werd gekauwd en herkauwd. Bij gebrek aan taart.