onder de arcade naar circus maximus

We waren met een oneven aantal. Maar hoeveel weet ik niet meer. Ik hoop niet dat het 13 of 17 was, want van zo'n vervelend priemgetal worden er weer mensen opgewonden.

15 man, dat zie je zo

We waren dus met 15. Dit keer zat ik in het overtal. Dat is een leuke ervaring. In de voetballerij wordt geregeld gedebatteerd over het nadeel van een man-meer-situatie na een rode kaart. Kletsen doen ze bij voetbal sowieso meer dan sporten. Maar ik moest er wel aan denken toen het ondertal de bal uitnam en druistig onze doelman opzocht.
Frank gaf echter maar één krimp. En dat was nadat wij al hadden gescoord. En toch, de zeven mannen dachten dat ze met een overrompelend begin ons de baas konden worden. En het voelde ook zo. Achteraf waren mijn teamgenoten zeker van hun zaak: "Laat ze maar even uitrazen, dat houden ze nooit vol." Maar achteraf kun je de toekomst mooi opschrijven.

Ik kreeg er pas vertrouwen in toen het 5-1 was geworden. Piet -roze flamingo- Adriaanse had zich in de spits opgesteld alwaar hij de ene na de andere kans verzilverde.

neergeslagen sfeer

Maar toen werd het ineens 5-2. De toekomstvoorspeler had buiten de schier eindeloze energievoorraad van Arjen gerekend. Maar Frank rekende mij even voor dat het nu weer tijd was voor vier doelpunten van ons. En verdomd, zo ging het ook. En op 9-2 werd scoorden ze de derde. Ik had ondertussen nog een geweldige pass van Rogier kunnen afronden maar liet het er jammerlijk bij zitten. Gauw weer terug in de defensieve modus want gekker dan 9-3 moest het niet worden.
Op de weg naar het clubhuis kwam ons de geur van vlaai en koffie al tegemoet. Wat is het een genot om zo'n wandeling onder de arcade te mogen maken. De aangename zegetocht, op weg naar de beloning. Die voorpret neemt niemand je af. En toch zullen over een half jaar de kleedkamers, als een schot voor de boeg, aan de rand van het LKG-veld worden gebouwd.

circus maximus

In het clubhuis was de opstelling van de ALV van de donderdag ervoor nog intact, als stille getuige van een verhit debat (zie vorige blog). De kans op onvermoede frustraties van de verliezende team drong zich op bij het zien van de opstelling "circo maximus". Maar Hans fungeerde als poortwachter om de sfeer in goede banen te leiden en deed ook, nadat we een knusse opstelling hadden gecreëerd, nog een prettige duit in het zakje.

Aanstaande zondag is Ed ook weer van de partij. Laten we hem een warm welkom heten, met nieuwjaarswensen die zijn herinneringen aan commandant Olga doen vergeten.