Jack-in-the-box

Een ledenvergadering waar meer dan 50 leden aanwezig zijn, dat is toch mooi. Dat moet je vaker doen zou ik met een marketingbril op zeggen. En dan gratis zoute pinda's.

Peyton Place

Ik was de laatste die binnenkwam maar het is net GTST (Peyton Place), je kunt zo invallen en de draad oppakken. Kennis van en affiniteit met statuten en reglementen in het algemeen strekt tot aanbeveling. En dat is jammer want we zijn eigenlijk een vereniging die zich richt op hockey en een biertje natuurlijk.

het ging ook over de locatie van de kleedkamers 

harmonie

Omdat ik laat was hing ik mijn winter-jack op de kapstok in de entree. Gezellig naast een paar andere jacks met zicht op de tafel. Daarop lagen concurrerende jaarrekeningen en een begroting gebroederlijk naast elkaar. Een voorteken dat harmonie uitstraalde. Maar net binnen merkte ik dat het vooral over het vorige bestuur ging, hoe hard we ook probeerden naar voren te kijken. We komen er maar niet van los. En ook dat is jammer.

stick

Een erelid mocht rekeningen sturen ter grootte van 13.000 euro. En de naam sticktas kreeg voor mij ook een nieuwe betekenis, namelijk een tas waar wat aan blijft kleven. Ik weet niet of een inkoop van 24 euro te hoog is want ik heb geen sticktas nodig. Ik kom altijd met de stick tussen de tanden aanfietsen. 's Zomers in een zomer-jack.

uurtje-factuurtje

vanaf de rechterflank

Het erelid. De club heeft ze om bijzondere redenen, ook voor latere generaties die nooit van Peyton Place hebben gehoord. Een erelid heeft die titel verdiend omdat hij veel voor de club heeft betekend. Vanuit het hart en niet vanuit de portemonnee. Erelid zijn betekent volgens mij niet dat het vanaf die eervolle benoeming is toegestaan om je hartelijke uurtjes als harde factuurtjes binnen te harken. Erelid blijf je met je hart. Als dat hart niet meer voor de club klopt is opzeggen van erelidmaatschap logisch. En als je dat vergeet, dan doen anderen het voor je. Een keer is het genoeg geweest vind ik.

Winter-jack

En zo geschiedde, want terwijl iedereen verlangde naar onze tweede core business werd alsnog besloten tot een royement van het erelid. Je moet als erelid maar ook als gewoon lid (met twee stemmen) ogen voor en achter hebben want terwijl ik naar het slagveld keek had iemand in mijn rug mijn winter-jack gejat. En die van Marc en die van Frank.
Ik voelde me een beetje als Edgar tijdens een spelletje Jack-in-the-box. Weer niet op tijd gestift.